Umutsuzca kayboluyorum bu şehirde…Kimsesiz hiç kimsesiz,tesellisiz yaşıyorum.Yeniden doğmayacağını bildiğim güneşe bakıyorum sonra;hiçbir şey olmamış gibi yola devam ediyorum ama olmuyor;inan olmuyor.Ne gördüğüm güzel bir çiçek,ne aldığım boş nefes,ne yeniden doğan güneş beni mutlu etmiyor,edemiyor.
Neden böyle oldu anlasaydım eğer;uçup giden mutluluğumu geri alabilmek için çabalardım…Kimine göre basitçe bir iç hesaplaşma,kimine göre bir içine kapanma,kimine göreyse abartma…Kimin ne dediği umurumda olabilir mi ki?Böylesi acı içindeyken,yapayalnızken, ,umutsuzken nasıl gülebilirim,nasıl bakabilirim gökyüzüne…Nasıl hiçbir şey olmamış gibi davranabilirim.İnsan içine nasıl çıkabilirim öyleyse??? Her şey ve herkes üstüme gelirken nasıl dolaşabilirim caddelerde,nasıl güneşe dönerim yüzümü?
Ne yaptığımı anlayabilseydim,ne yapacağımı da anlardım oysa…
Ne yapmam gerekti peki?İnsanların iğrenerek baktıkları yerlerde olmam mı?Sevmediğim sıralarda kitap tozları yutmak mı?Benim yanlarında bulunmamdan sıkıntı duyan insanlarla konuşmak mı?Yoksa zoraki arkadaş kurmak için çabalamak mı?Ne yapmam gerekti söyle Tanrı’m..
Bir ömür çabalamak yeter sanmıştım ama yanılmışım.Bu zamanda bu hayatta iyi olmak suç mu?Ne istedim ki ben?Bir avuç mutluluktan başka bir şey istedim mi?????
Artık sorgulamıyorum birşey….Yaşanacak çok şey kalmadı aslında……
Geri kalan günler bana keder mi getirecek yeni baştan bilemiyorum;ben artık sadece sana sığınıyorum Allah’ımmm….

Yalnız değilsin

slm.. yazdıklarını okudum gönlüne ellerine sağlık... hepsi çok güzel

aslında umutsuzluk diye bişey yok onun varlını kendimiz yaratıyoruz yani bizim marifetimiz......
ama şuda varki en umutsuz vahim durumaki bazı insanlar o kadar hayat dolu oluyolarki işte bu onların başarılar..
iş umutsuzluk limanına sıganmak degil üstüne üstüne gitmektir

eyvallah..

keşke herzaman umutlu olmayı becerebilsek neşe saçsak etrafımıza ama olmuo herzamn işte illa bi engel çıkıo önümüze hayata olumlu bakmamızda ....umutsuzluk çok kötü bişi, çaresizliklerle dolu bi hayatı yaşamak vahim ama o da geçio insanoğlu herşeyi atlatıo be bunun eninde sonunda biteceğini düşünürek kendimiz umutlandırmaya başlayabiliriz mesela:)

GERÇEKTEN ANLIYORUM SENİ........ çünkü duygularım senden farklı değil... ne yapsanda olmuyo değil mi bazen sadece kendini kandırıyo insan... hiç birşey hiç kimse mutlu etmiyor içimdeki birşey şu bedenden çıkmak istiyor o vakit seni yalnız ve yalnız O anlıyor


KİMSELER ANLAMAZ BENİ MADEM

ÖP BENİ ANLIMDAN SEN ÖP SECCADEM ...........