Hani bir kuş olsam uçardım,açardım kanatlarımı özgürlüklere ve gökyüzüne yükselirdim.Şimdi,şimdi yapayalnızım bu şehirde.Yitip gitmiş çoktan umutlarım ve kapanmış kilitlenmiş tüm kapılarım.

Yalnızlık dedikleri Allah’a mahsussa peki neden bu yalnızlık?Neden bu sonu bitmek bilmeyen acı,özlem?..

Hataysa nerde?Günahsa nerde?Yalanlar dolaşırken başı boş sokaklarda geri dönmemek üzere yola çıkan gerçekler nerde peki?Yok muydu geri döndürecek bu gerçekleri.Yok muydu haykırıverecek tüm dünyaya?

İki yüzlülük tünemişken insanların yüreklerine ve sevgi yok olmuşken hangimiz koştuk namus dediğimiz,şeref dediğimiz,kişiliğimiz diye iddia ettiğimiz gerçeklerin peşinden?Ve hangimiz yol verdik yalanlara?Hangimiz sevgiye buyur gel deyip bağrımızı açtık?Sevgi tohumları yerine nefret tohumları ekmedik mi yüreklere.Serpiştirmedik mi kinleri körpecik yüreklere?

Şimdi bu uçsuz bucaksız,bu kapkaranlık,bu ışığa hasret kalmış şehirde kalakaldım öylece ve ağlıyorum vakitsiz,gizlice.Kaybettiğim dosta mı yanayım,yoksa kazandığım bir başka düşmana mı?Kim isterdi ki böyle olsun;kim isterdi ki yüreklere öfke dolsun…

Tek yol bıraktı bu şehir,bu insanlar,bu düzen,bu yanlış yönetilişler...

Ya hep savaşmalı bu düzensizlikler,kötülükler,iki yüzlüklerle yüz yüze savaşmalı ölümüne….Ya terk edip gitmeli bir yerlere,vakitsiz göçmeli uzak şehirlere…..

Gitmek mi çözümdür kalmak mı sence?Belki de çözümü kendimizdedir,kendi sorunlarımızla yüz yüze gelmekte ve aynayı kendimize döndürmekte…..

biz miydik giden yoksa bilmediğimiz beden miydi giden?
insanlar mıydı ?hata yaptığında af dileyen yoksa affetmeyenler miydi ?asıl haksız olan...
gözler kalbimi anlatırken kalbimin içindekilerse acı çeken,ya bu gözlerin gördüğü müydü giden.
acı çekmek yazılmışsa kaderde eywalalh deriz bizde,ya bide bile bile acı çektirmek varsa ona da mı eywalalh bizde ??yoksa isyanlarda mı ?
herşeyi sorgulamak iyi hoşta,hiç mi geri dönüş yoktur sizde??
hayat bu böle olması istendi demek yerine çabalayıp son bir sanş vermek yokmudur sizde??
bazen de kendini sorgulamlı işte??herşeyin sebebi vardır bizde?
insan sevdiğine zülum etmek istese ??geri dönsün die bunca çaba nie ?
belkide insna kendince sorgular herşeyi işte?kendin kafasına göre sorgular belkide??
ya seven herşeyden pişmansa??
bunun hiç mi önemi yoktur sizde??
sevgiyi,aşkı kimse bulamamışsa işte??bulanların bunu bu kadar kolay kaybetmesi mi doğal sizce??
yoksa insana zor gelen affettme büyüklüğünü gösteremememmidir sizce??

kopkoyu bir gecede af dilemek ağızdan çıkna bi cümleyi beklemek nasıldır bilir misiniz siz ??
insanın kafasının içinde olan düşünceleri bilir misiniz siz ??
sanki beynin durmuş çalışmak için birşeyler bekliyor ama yok işte allah kahretsin ki cevap yok...
allah bile bütün insanları ne kadar günah işlerlerse işlesinler bir tövbede affedebiliyosa,bu insanlar onların milyonda biri kadar olmayan hataları nie affedemzler bilmem ??
gecenin şu saatinde birşeyler yazıyorsam bunu affedilmeyi bekledğim için değil ??affetmenin nie bu kadar zor olduğnu anlamak içindir ??