Kayıt: 2008-05-18 (12:26)
Mesaj: 6
DUY SEVDİĞİM DUY !!!
Belki de sen hep benim sevdiğimdin
Sadece sevdiğim
Sevildiğim insan olmadın
Hiçbir zaman
Belki de olamadın…
Nedendir bilmiyorum ama…
Hep ben adım attım sana
Sense hep yapmacık tavırlarla
Bana “aşkım,canım” dedin.
Saf kalbim nasılda inanmıştı
Senin bu güzel sözlerine
Oysa ki ortalıklarda
Ne sen varmışsın ne de sözlerin.
Sen ve sevginde en baştan beri
Koskoca bir yalandı be bi tanem
Meğer sen benim hayatımda hiç yokmuşsun
Olsun ben yinede senin beni sevebilme ihtimalini sevdim….
( GÜLŞAH )
CANIM
Canım sen benim canımdın
Canımın yarısı sol yanımın sancısı
Ama hayatımın belki de
Belki de hepsiydin…
Her gece yatağıma yatarken
“ acaba canım şuan ne yapıyor”
Diye düşünürken
Sen ne yapıyordun?
Bütün bir gününü beni düşünerek geçiriyor muydun?
Benimle 1 dk bile ayrılmamak istiyor muydun?
Dinle dinle canım
Ben 1 dk değil 1 saniye bile sensiz olamıyordum
Nedendir bilmiyorum ama herkeste seni görüyorum
Sanki herkes senin gibi konuşuyor
Herkes senin gibi giyiniyor
Ve her şey seni anlatıyordu bana…
( GÜLŞAH )
SEVMEK
Sevmek sıradan bir duygu değildir
Oysa sevmek ne kadarda sıradanlaştı
Artık ne çok seven oldu
Veya sevmek lafını kullanan oldu
Meğer ne kadar basit olmuş
Sevmeler….
Belki de anlamını yitirmiş
“ seni seviyorum “ demeler..
Şuan seni seviyorum kelimesi duyulduğunda
çok sıradan çok manasız geliyor
oysa öyle mi?
Sevmek sadece sevdiğini söylemek değil
Sevdiğinle olmaktır
Sevdiğinle ölmektir
Sevdiğinle nefes almak
Sevdiğinle tek bedende birleşmektir
HOŞÇA KAL
Kimi zaman acıdır vedalar
Belki de her zaman her yaşandığında
Keşke ölseydim de
O günü yaşamasaydım dedirtir
Kiminle ne zaman ne yaşadığın
Veya onu ne kadar çok sevdiğin
Hiç önemli değildir artık
O kafasına koymuştur vedalaşmayı
Oysa ki düşünmez sen gittiğinde
O insan yaşayabilecek mi?
O insan nefes alabilecek mi?
O insan hoşkalabilecek mi?
Bazıları için basittir vedalaşmalar
Bazıları için de çok can yakıcıdır
Ama ayrılığı kesinleştiren için fark etmez
Hoşça kal derler ve giderler…
(GÜLŞAH)
İNSANLIK
İnsanlık bu kadar mı zayıfladı?
İnsan dediğimizde anlamı vardı
Bazı şeylerin
Şimdi ise bazılarına insan demeye utanıyoruz…
Aslında hiç farkımız kalmadı
Öbür canlılardan
Oysa biz onlardan daha üstün
Daha akıllı ve daha güçlüydük
Önceden dostluklar daha kalıcıydı
Maddiyata dayanmıyordu
Şimdi ki gibi derdini anlatırken
“ paran bilir “ demiyorlardı
Daha manalıydı aşklar sevgiler
Can atardı sevgililer
Birbirlerini görmek için
Şimdi ki gibi sanal ve yalan değildi
Ne olursan ol insan ol deniliyordu hani
Şu hayatta belki de her şey olmayı başardık
Kuşlar gibi uçtuk
Balıklar gibi yüzdük
Ama aslında biz en baştan
En önemli ve en güzel şeyi unuttuk
Biz insanlığımızı insan olduğumuzu unuttuk…
( GÜLŞAH )
SON BİR ŞANS
Sana son bir şans daha vermeyeceğim
Nedendir diye sorma be sevgilim
Bunların hepsi aslında sende saklı
Ne olurdu bir defada ben kazansaydım
Niye yıprattık bu kadar bu duyguyu ?
Niye bizde sevemedik ölümüne?
Niye tek bir beden olmadık?
Aynı bedende iki can olamadık?
Aslında pişmanlıklar affet demeler
Bazen kifayetsiz kalıyor
İnsanın işine yaramıyor
Binlerce özür dilemeler, pişmanım demeler…
Artık tahammül bile edemiyoruz
Birbirimizin sesini duymaya
Önceden bir saniye bile konuşmak
Tüm ömre bedeldi hani sevgilim
Hani o sevgi sözcüklerini söylediğimizde
Sol yanımızda çok büyük
Fırtınalar estirirdi
Yüreğimiz birden daha hızlı çarpardı
Bir sözün bir ömre bedeldi
Önemli değil di o zaman
İmkansızlıklar “ birlikte olamazsınız”
Diyen herkes vız gelirdi bize…
Hani hiç kimse engel olamazdı bize
Hani bundan sonra tek canımdın
Ne oldu canım sana? Yoksa…
Yoksa sen canından vaz mı geçtin?
Canın sağ olsun be bi tanem
Canın sağ olsun
Bu bana yeter
Vazgeçmek bazen sevmede olur
Ama sevmekte zaten vazgeçmeyi bilmektir…
( GÜLŞAH )
NOT...ŞİİRLERİN TAMAMI BANA AİTTİR...
Kayıt: 2008-02-08 (19:52)
Mesaj: 148
en baştaki şiir beni annatıo resmen ya duygularıma tercüman olduğun için sağol .insanın nekadar canı acısada onu sevmekten vazgeçemiomuş meğer .

o seni düşünmeyip çekip gitsede .......
1 defa değiştirildi
En Son: 2008-09-09 17:32:56